Od kilku miesięcy w polskiej ochronie zdrowia toczy się gorąca dyskusja o zarobkach lekarzy. W tle są spektakularne stawki, które niektóre szpitale oferują specjalistom – nawet kilkaset tysięcy złotych miesięcznie. Ministerstwo Zdrowia przyznaje, że skala problemu wymaga reakcji i nie wyklucza wprowadzenia maksymalnych widełek wynagrodzeń.
Na medialne nagłówki trafił przypadek lekarza z Konina, który dzięki wykonywaniu ablacji zarabiał około 300 tys. zł miesięcznie. Niedawno w sieci pojawiło się ogłoszenie szpitala w Bielsku-Białej, gdzie stawka godzinowa dla medyka na SOR-ze sięga nawet 450 zł. Przy odpowiedniej liczbie godzin miesięczne wynagrodzenie może przekroczyć 100 tys. zł.
Takie kwoty budzą emocje, ale jednocześnie odsłaniają szerszy problem. Dyrektorzy placówek, zmuszeni do zapewnienia obsady medycznej, godzą się na niemal każdą stawkę, wiedząc, że alternatywą jest brak lekarzy i zamknięcie oddziału.
Minister zdrowia Jolanta Sobierańska-Grenda wskazuje, że dziś jedyną osobą w szpitalu publicznym z ustawowo określonymi widełkami wynagrodzenia jest dyrektor placówki. Pensje lekarzy zatrudnianych na kontraktach pozostają poza kontrolą. Resort przyznaje, że rośnie presja społeczna, by ten stan zmienić.
Eksperci podkreślają, że kosmiczne stawki często są pułapką. Oznaczają pracę w skrajnie trudnych warunkach – na przeciążonych oddziałach ratunkowych, z ogromną liczbą pacjentów przypadających na jednego lekarza. To nie tylko ryzyko wypalenia, lecz także większa odpowiedzialność prawna za błędy i zaniedbania.
Dyskusja o limicie wynagrodzeń otwiera więc szersze pytanie: czy wysokie kontrakty to nadużycie ze strony lekarzy, czy desperacka próba łatania dziur kadrowych w systemie? Resort zdrowia staje przed trudnym zadaniem – wprowadzić regulacje, które uspokoją opinię publiczną, a jednocześnie nie pogłębią problemu braku rąk do pracy w polskich szpitalach.
